Jakie są podstawy do ubezwłasnowolnienia?

Czytelniku! pamiętaj, że wszystkie informacje i porady zawarte na naszym portalu nie zastąpią indywidualnej konsultacji z fachowcem/lekarzem. Stosowanie treści zawartych na naszym blogu w praktyce każdorazowo powinno być konsultowane z specjalistą o odpowiednich kwalifikacjach. Redakcja i wydawca portalu nie ponoszą odpowiedzialności ze stosowania porad zamieszczanych na stronie.

Niekiedy stan zdrowia osoby fizycznej nie pozwala jej na w pełni świadome kierowanie swoimi działaniami. Aby zabezpieczyć ją przed negatywnymi skutkami podejmowania czynności prawnych, warto skorzystać z instytucji ubezwłasnowolnienia. Na czym ona polega? Okazuje się, że to bardzo przydatne rozwiązanie w wielu, trudnych sytuacjach życia codziennego, związanych zwłaszcza z opieką nad osobami bliskimi.

Rodzaje ubezwłasnowolnienia – czym się od siebie różnią?

Składając wniosek o ubezwłasnowolnienie w Warszawie, podobnie, jak w przypadku zainicjowania tego rodzaju sprawy w każdym innym mieście, trzeba pamiętać o tym, że w Polsce istnieją dwa rodzaje ubezwłasnowolnienia: częściowe i całkowite. Każda z tych instytucji odnosi się do zdolności do czynności prawnych, a więc możliwości, jaką posiada każda pełnoletnia osoba fizyczna do samodzielnego kształtowania swojej sytuacji prawnej. Jednak skutki zastosowania wskazanych rodzajów ubezwłasnowolnienia są zupełnie inne. Do czego się prowadzi ubezwłasnowolnienie całkowite oraz częściowe?

Osoba ubezwłasnowolniona częściowo ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych, a jej sytuacja jest podobna do każdego, kto ukończył 13. rok życia. Tym samym, mówiąc obrazowo, może ona samodzielnie dokonywać drobnych czynności prawnych, nieprowadzących do zaciągnięcia poważnych zobowiązań. Natomiast ubezwłasnowolniony całkowicie w ogóle jest pozbawiony zdolności do czynności prawnych. Z tych względów zastosowanie wskazanych tu mechanizmów możliwe jest tylko w naprawdę poważnych sytuacjach, gdy inne rozwiązania są nieskuteczne.

Podstawy do ubezwłasnowolnienia

Ubezwłasnowolnienie częściowe stosuje się w celu zapewnienia pomocy osobie fizycznej niebędącej w stanie samodzielnie prowadzić swoich spraw. Jednocześnie ubezwłasnowolnienie częściowe może nastąpić z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii. Podstawy do ubezwłasnowolnienia całkowitego są takie same. Różnica tkwi zaś w stanie osoby fizycznej. Jak wyjaśnia adwokat od ubezwłasnowolnienia w Warszawie, ubezwłasnowolnienie całkowite dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy stan ten oznacza, że osoba fizyczna w ogóle nie jest w stanie kierować swym postępowaniem.

Kto stosuje ubezwłasnowolnienie?

Zarówno ubezwłasnowolnienie całkowite, jak i częściowe ma prawo zastosować tylko i wyłącznie sąd. W takich sprawach orzeka sąd okręgowy w składzie trzech sędziów. W ramach postępowania dotyczącego wniosku o ubezwłasnowolnienie kluczową kwestią jest określenie stanu zdrowia osoby, której ten wniosek dotyczy. W tym celu poddaje się ją badaniom biegłych lekarzy (zwłaszcza psychiatrów) oraz psychologów. Jednak ich opinia nigdy nie jest przesądzająca, gdyż zawsze podlega ocenie przez sąd, do którego należy ostateczna decyzja. Od orzeczenia dotyczącego ubezwłasnowolnienia można odwołać się do sądu wyższej instancji, podnosząc różnego rodzaju zarzuty przeciwko orzeczeniu sądu okręgowego.